ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤ΄ ΕΞΟΧΗΝ ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΟΙ ΑΓΙΟΙ

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤ΄ ΕΞΟΧΗΝ ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΟΙ ΑΓΙΟΙ
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΜΑΣ ΣΕΛΙΔΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

whos.amung.us

Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (6ο ΜΕΡΟΣ)

Ο κηδεμών του Μελετίου Μεταξάκη, Ελευθέριος Βενιζέλος, το έτος 1920 εδοκιμάσθη σκληρώς. Τα πράγματα απέδειξαν ότι η πανελλαδική υποδοχή της 17ης Αυγούστου 1920 εις Αθήνας, ήτο πλαστή. Αί εκλογαί της 1ης Νοεμβρίου του ιδίου έτους ανέδειξαν την ηνωμένην Αντιπολίτευσιν. Ο Βενιζέλος απέτυχε να εκλεγή και βουλευτής, δεν υπέφερεν δέ την εντροπήν και κρυφίως εγκατέλειψε την Ελλάδα, δηλώσας ότι αποχωρεί της πολιτικής.
Την 16ην του αυτού μηνός, δι΄ απλού εγγράφου του τότε Υπουργού Θ. Ζαίμη, εγνωρίζετο εις τον «ευρυνούστατον» μεταρρυθμιστήν, μητροπολίτην Αθηνών Μελέτιον Μεταξάκην, ότι δια Βασιλικού Διατάγματος δημοσιευθέντος εις την εφημερίδα της Κυβερνήσεως (16.11.1920), εθεωρείτο άκυρος η κατα του Αθηνών Θεοκλήτου Μηνοπούλου απόφασις του Ειδικού Ανωτάτου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου, δι΄ ης καθηρέθη ούτος και ενεκλείσθη εις την Ι.Μ. Γοργουπηκόου, και εκάλει τον Μελέτιον να απέλθη του θρόνου, ίνα τον καταλάβη ως κανονικός δικαιούχος ο Θεόκλητος.
Ο εκθρονισθείς Μελέτιος μετέβη άνευ χρονοτριβής εις την Αρχιεπισκοπήν Αμερικής, επαρχίαν τότε της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, δυνάμει του υπ΄ αριθ. 2388/18.3.1908 Συνοδικού Τόμου του Πατριαρχείου της Κων/πόλεως.
Εκεί μεταβάς εκίνησεν εις απείθειαν τον Επίτροπον Ροδοστόλου Αλέξανδρον, τον οποίον ο ίδιος είχε ορίσει το έτος 1918 ως διοργανωτήν της Αρχιεπισκοπής της Αμερικής. Συμμαχήσας δέ μετ΄ αυτού διέκοψαν αμφότεροι την Εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν μετά της Ι. Συνόδου της Ελλάδος!!
Και απο κοινού συνεκάλεσαν την 1ην Κληρικολαικήν Συνέλευσιν εν τω ιερώ Ναώ της Αγίας Τριάδος εν Ν. Υόρκη, ένθα και απεφάσισαν την αυτονόμησιν της Ελληνικής Αρχιεπισκοπής Αμερικής απο της Εκκλησίας της Ελλάδος!!
Τους αποστάτας αυτούς (Μελέτιον και Αλέξανδρον), η Ιερά Σύνοδος της Ελλάδος απεκήρυξεν ως σχισματικούς, χαρακτηρίσασα αμφοτέρους «πλάνητας και γόητας και λυμεώνας της ποίμνης του Χριστού», απειλήσασα να κηρύξη δέ σχισματικούς και πάντας τους ακολουθούντας αυτούς. «Βάσει δέ μηνύσεως του καθηγητού του Πανεπιστημίου Παύλου Καρολίδου κατά του Μελετίου Μεταξάκη, διετάχθη προανάκρισις, δι΄ ής εγνωματεύθη, ότι πρέπει να εισαχθή εις δίκην ενώπιον της ιεράς Συνόδου. Την 15ην Νοεμβρίου 1921, η Ιερά Σύνοδος της Ελλάδος διέταξεν την «διαξαγωγήν ανακρίσεων κατά του Μελετίου». Και την 29ην Δεκεμβρίου 1921, ο Μεταξάκης καθηρέθη ευλόγως δια σωρείαν εκκλησιαστικών παραβάσεων και δή, δια δημιουργίαν σχίσματος. Καθηρημένος δέ ών, «ενεθρονίσθη»εν Κων/πόλει την 24ην Ιανουαρίου 1922, ως Οικουμενικός Πατριάρχης Κων/πόλεως Μελέτιος Δ΄!!
Πρώτη δέ πράξιν που υπέγραψεν, ήτο η άρσις του υπ΄ αριθ. 2388/18.3.1908 «Πατριαρχικού Τόμου», δι΄ ού εξεχωρείτο η πνευματική εποπτεία του αποδήμου Ελληνισμού εις την Ι.Σύνοδον της Ελλάδος.
Καθηρημένος παρίστανε τον οικουμενικόν, πολιτικοί δέ ήσκησαν πίεσιν εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος και αύτη όλως αντικανονικώς ήρε την καθαίρεσιν την 24ην Σεπτεμβρίου 1922, ήτοι 9 μήνας απο της επιβολής της.
Πατριαρχεύων ο Μελέτιος ενήργησε δια πολλών και ποικίλων παρεμβάσεων, δια να εκλεγή εις τον Μητροπολιτικόν Θρόνον των Αθηνών, ο ομόφρων και σύμμαχος αυτού Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, και το επέτυχεν.
Αριστίνδην Σύνοδος την 23ην Φεβρουαρίου του έτους 1923 εξέλεξεν, εχειροτόνησεν και ενεθρόνισεν τον Χρυσόστομον Παπαδόπουλον, εις τον Μητροπολιτικόν Θρόνον Αθηνών, εξωσθέντος του Θεοκλήτου!
Οφειλέτης ών ο νεοεκλεγείς εις τον Μελέτιον Μεταξάκην, πρώτον μεν ανεγνώρισεν αυτόν ως νόμιμον και κανονικόν Πατριάρχην Κων/πόλεως. Δεύτερον δε ανεκάλεσεν τον Μητροπολίτην Γερμανόν απο την Αρχιεπισκοπήν Αμερικής, ένθα ούτος πειθαρχών εις εντολήν της Ιεράς Συνόδου της Ελλάδος, απο του έτους 1922 εποίμαινε τους Ορθοδόξους της διασποράς εν Αμερική.
Το έτος 1923, ο Μελέτιος Μεταξάκης, μετ΄ άλλων ομοφρόνων του συνεκρότησεν εν Κων/πόλει, το κατά αυτόν «Πανορθόδοξον Συνέδριον»· (ΒΛ. ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (10/5-8/6-1923) . Εκεί απεφασίσθη «η μεταρρύθμισις του Ιουλιανού ημερολογίου», «ετάχθη υπέρ της μονιμοποιήσεως της εορτής του Αγίου Πάσχα» και υπέρ της «διακοπής της συνεχείας της εβδομάδος». Απεφάσισεν, ότι είναι επιτρεπτός «ο γάμος των ιερέων και διακόνων μετά την χειροτονίαν», καθώς και εις τους «εν χηρεία τελούντας ιερείς και διακόνους», εθεώρησαν δέ επιτρεπτόν και τον Βον γάμον! Ορθόν επίσης έκρινεν «όπως κείρεται η κόμη των κληρικών και όπως η εν τη κοινωνία εξωτερική περιβολή αυτών μή απομακρύνηται του ρυθμού της ενδυμασίας των κοσμικών». Απεδέχθη(!) τον καθ΄ εκάστην Κυριακήν συνεορτασμόν ωρισμένων εορτών, επί τω σκοπώ να ολιγωστεύσωσιν αι αργίαι!
Πρό της αποτροπαίας αυτής προδοσίας ο φύλαξ της ορθοδοξίας λαός δεν άντεξεν· επενέβη δυναμικώς και επέτυχεν την απομάκρυνσιν του Μελετίου Μεταξάκη απο την Κων/πόλιν. Απομακρυνθείς δέ ούτος την 10.7.23 με «το πρόσχημα αναρρωτικής αδείας», τελικώς την 20ην Σεπτεμβρίου 1923 απέστειλεν «την εκ του θρόνου παραίτησίν του», και εγκατεστάθη εις Κάτω Κηφισίαν Αττικής. Αυτοεξόριστος εις Κηφισίαν, έγινε το δεξί χέρι του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου· εξώθησε δέ αυτόν εις την Ανταρκτικήν «μεταρρύθμισιν του Ιουλιανού ημερολογίου», τον Μάρτιον του έτους 1924. Απο την Κηφισίαν, πως; Δεν γνωρίζομεν· ανερριχήθη εις τον Πατριαρχικόν θρόνον Αλεξανδρείας, με σκοπόν να επιβάλη την «ημερολογιακήν μεραρρύθμισιν», ήν και επέβαλε, και καθιέρωσε κοινάς προσευχάς μετά αιρετικών. Επεθύμησε να καταλάβη και τον θρόνον Ιεροσολύμων δια τον αυτόν σκοπόν, δηλαδή να επιβάλη και εκεί τον νεωτερισμόν του Νέου ημερολογίου, αλλά ησθένησε βαρέως. Τυπτόμενος υπό της συνειδήσεως εις τας τελευταίας στιγμάς της ζωής του εκραύγαζεν· «Βασανίζομαι διότι έσχισα την Εκκλησίαν». (Αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου «νέον και Παλ. ημερολόγιον και οι καρποί του», σελ. 7).

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

ΕΓΓΡΑΦΗ EMAIL ΔΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΤΑ ΕΚΤΡΟΠΑ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ

ΤΑ ΕΚΤΡΟΠΑ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ

Η ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣ ΕΙΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Η ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣ ΕΙΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ